ค่ำคืนอีกเช่นเคย ที่เก่า ระยอง
พฤหัสที่ ๑๖ ตุลา ก่อนออกพรรษา ๑ วัน
สวัสดีชาวสยามเว๊บ และคุณยุด้วย

ก่อนอื่นก็ต้องแสดงความยินดีที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่เริ่มประกาศใช้ อย่างน้อยความหวังของประชาชนที่รอคอยความเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น น่าจะมีลู่ทางที่สดใสขึ้นบ้างสักน้อยก็ยังดี ดีกว่าไม่มีความหวังเอาซะเลย ยิ่งขณะนี้ยิ่งหนักสาหัสขึ้นทุกทีในเรื่องความเป็นอยู่ ค่าครองชีพสูงขึ้นมากในขณะที่รายได้กลับลดน้อยลง กลุ่มคนที่กระทบมากที่สุดก็เห็นจะเป็นกลุ่มคนจน หาเช้ากินค่ำ

ยิ่งเมื่อวานรัฐบาลประกาศขึ้นราคาค่าน้ำมันอีกลิตรละประมาณหนึ่งบาท และก็คงไม่ต้องสงสัยเลยว่าราคาของเครื่องอุปโภค,บริโภค ต้องเพิ่มสูงขึ้นอย่างแน่นอน และยังไม่แน่นอนว่าราคาน้ำมันจะสูงขึ้นอีกหรือไม่ แต่ที่แน่ๆคือเสียงบ่น เสียงตำหนิ ติเตียนรัฐบาล มีอยู่ทั่วไป ไม่ว่าจะอยู่ในกรุงเทพฯหรือต่างจังหวัด เพราะความเดือดร้อน ส่งผลกระทบต่อประชาชนทั่วประเทศอยู่ ณ ขณะนี้ และยังไม่อาจคาดเดาได้ว่าเสียงเหล่านี้จะเงียบได้เมื่อไหร่และนานเท่าไหร่ แต่ก็คิดว่าจะเงียบได้เมื่อเศรษฐกิจดีขึ้น ข้าวของไม่แพงจนเกินไป ประชาชนไม่ตกงานมากขึ้น รัฐบาลเอาใจใส่กับประชาชนทั่วประเทศมากขึ้น ไม่ใช่เฉพาะเจาะจงกับประชาชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น ประเทศไทยมีเจ็ดสิบกว่าจังหวัดไม่ใช่ประเทศไทยมียี่สิบ หรือสามสิบจังหวัดเท่านั้น รวมทั้งเชื้อชาติ ศาสนา วัฒนธรรม ถึงแม้จะแตกต่างกันแต่ก็เป็นคนไทย และเกิดบนผืนแผ่นดินเดียวกัน คือแผ่นดินไทย ไม่ควรจะมีการแบ่งแยก สร้างความแตกแยกในแผ่นดิน ท้ายนี้ก็ขอขอบคุณเหล่าสมาชิกชาวสยามไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของโลก ที่ส่งความเห็น ความรู้สึก สะท้อนกลับมายัง ณ ที่นี้ ในความเห็นของผมแล้วอยากให้เหล่าสมาชิกหรือผู้แวะเยี่ยมเยียนผ่านมาตรงนี้ ช่วยส่งข้อมูลกลับมา โดยเฉพาะตอนนี้ต้องการทราบมุมมองของคนต่างชาติไม่ว่าจะเป็นอเมริกา อังกฤษ ญี่ปุ่น เกาหลี รัสเซีย แอฟริกา อเมริกาใต้ สรุปแล้วทั่วโลก ที่มีความเห็นและมุมมอง กับประเทศไทยขณะนี้เผื่อจะเป็นประโยชน์กับประเทศชาติเราตอนนี้ ท้ายนี้ก็อยากนำคำสอนของท่านหลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ ซึ่งคิดว่ามีประโยชน์กับพวกเราขณะนี้

ขอบคุณ
วรวิทย์..

" ตราบใดที่ยังมีชีวิต
ถ้าจิตยังไม่ถึงปัญญา
เราก็ยังจะต้องมีความทุกข์ที่จะต้องทนต่อไป
ทนเรื่อยไป จนกว่าเราจะมีปัญญา
รู้แจ้งเห็นจริงในสภาพที่เป็นจริง
แล้วเราก็ไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป
จิตของเราไปถึงจุดหมาย
คือที่สุดของความทุกข์
ชาวพุทธเราควรจะอยู่ด้วยความไม่เป็นทุกข์
ในอะไรๆ ที่เกิดขึ้น
ให้ทำใจให้เป็นสุขอยู่ตลอดเวลา
ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้น ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง
หรือว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นในวิถีชีวิตของเรา
เราก็จะไม่เป็นทุกข์ในเรื่องนั้น
เราจะใช้สติปัญญา เป็นเครื่องพิจารณา
แล้วรู้จักปลง รู้จักวางในสิ่งนั้น
ไม่เข้าไปยึดถือด้วยความโง่ ด้วยความเขลา "
(คัดลอกจากหนังสือบันทึกหลักธรรม ของธรรมสภา)