ค่ำคืน ณ ที่เก่า ระยอง ประเทศไทย
๙ ตุลา ๔๐
สวัสดีครับชาวสยามเว๊บ

ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาทำใจกับสภาพเศรษฐกิจ และเป็นช่วงแก้ปัญหาชีวิตส่วนตัวด้วย สภาพจิตใจตอนนี้เหลือประมาณ ๕๐ เปอร์เซ็นต์ ยังขาดอยู่อีกครึ่งหนึ่ง ปัญหาชั่งรุมเร้าเหลือเกินแต่ผมไม่คิดสั้นแน่นอน ก็เหมือนอย่างที่เคยว่าไว้ ว่าชีวิตคนเราต้องดำเนินการต่อไป ขณะที่มีชีวิตอยู่ก็พยายามทำดีเท่าที่จะทำได้ ปลงได้ก็คงจะมีความสุข บางคนอาจเข้าหาสิ่งที่พึ่งพาทางใจ แต่ที่แน่ๆ ไม่ควรเข้าหาสิ่งเสพติดทุกชนิด เป็นสิ่งที่ไม่ควรเลย ตอนนี้โรงพยาบาลโรคจิต หรืออาชีพหมอดู คงจะมีคนอุดหนุนมากเป็นพิเศษเป็นแน่แท้ ไม่รู้หน่วยงานของรัฐจะเห็นปัญหาตรงนี้หรือเปล่าหนอ หรือว่าให้ช่วยตัวเองไปก่อนเพราะว่ารัฐบาลเองยังต้องพึ่งหมอดู อยู่เหมือนกันอย่างที่ออกข่าวในทีวีและหน้าหนังสือพิมพ์ สงสัยต่อไปข้างหน้าคงต้องให้หมอดูเป็นคนกำหนดนโยบาย และทิศทางของรัฐบาลคงจะดี (หยอกกันเล่นนิดหน่อยคงไม่โกรธ) เอาละท้ายนี้ก็อยากให้เพื่อนชาวสยามเว๊บช่วยส่งข้อคิดเห็นสักหน่อย อย่างน้อยเวทีนี้ก็อาจเป็นที่ระบายอะไรเล็กๆน้อยๆสำหรับประชาชนตาดำๆ หรือตาไม่ดำ หรือตาบอดตาใส ก็ได้ ซึ่งอาจทำให้ดีขึ้นได้บ้างสำหรับใครบางคน อย่างน้อยก็ผมคนนึงละ และที่ขาดไม่ได้ของ คอลัมน์นี้คือคำกลอนของท่านพุทธทาส ภิกขุ ในตอนท้าย

ขอบคุณที่ให้โอกาส
วรวิทย์

" นั่งเหนือเมฆ"

รู้สึกว่า น่าดู อยู่เหนือเมฆ

แสนวิเวก สุขใจ ดั่งในฝัน

เมื่อเมฆนอก เมฆใน ไม่พัวพัน

เป็นสุขครัน สิ่งใด ไม่มีปาน

นั่งเหนือเมฆ แล้วบางคน ยังก่นเศร้า

อะไรเล่า ติดมา ลองว่าขาน

หรือเงินทอง ติดตัง ทั้งการงาน

ก็ตามมา รังควาญ เป็นถ่านไฟ

เห็นไหมเล่า เมฆนอก ยังหลอกลวง

ถึงใครล่วง เลยได้ ก็ไม่ไหว

ยังไม่พ้น ทุกข์ทน หม่นหมองใจ

พ้นเมฆใน จึงจะเอก วิเวกจริง

ดูช่วยการ ที่จะผ่าน เพียงเมฆกาย

ไม่ทุกข์ทน มากมาย ดอกชายหญิง

ส่วนเมฆจิต ปิดบัง ควรชังชิง

ยิ่งกว่าลิง หลอกเจ้า ทำเราเพลีย

อันเมฆกาย ที่จะกลาย เป็นเมฆจิต

ก็เพราะความ ขุ่นคิด จนจิตเสีย

ถ้ารู้เท่า ทัน - ทั่ว ไม่งัวเงีย

หยุดนัวเนีย ก็เย็นเหลือ เหนือเมฆเอย ฯ

Last issues

• 6th Email
• 5th Email
• 4th Email
• 3rd Email
• 2nd Email
• 1st Email

During this time, the rich got poorer. The poor got poorest. Oh! My country, Thailand...... All Thai must hold their hands together and help each other. From Kpong San Jose, California

Rerngsak Ritprasert <siam@ix.netcom.com> from sjx-ca51-13.ix.netcom.com on Thursday, October 16, 1997 at 09:58:45

ออกพรรษาอย่าละทำดี
พรรษาผ่านชีพล่วงนานอีกหนึ่งปี
คิดให้ดีกรรมชั่วช้าละบ้างไหม
หรือว่ายังทำอะไรตามชอบใจ
เป็นเหตุให้ลดคุณค่าราคาคน
มวลแมกไม้กาลล่วงไปให้คุณค่า
ชูสง่าใบกิ่งก้านตระกรานผล
พิจดูรากถากดูแก่นแน่นทานทน
เกิดเป็นคนหมดแก่นสารนั่นเพราะใคร
คิดให้ดีโดยดำริทางที่ชอบ
ตามระบอบกฏแห่งกรรมชี้นำไว้
เหล่าดาราบนฟากฟ้าไกลเกินไป
จิตอยู่ใกล้ใยไม่มองของในตน
คนนี่แปลกแยกแยะผิดคิดจนวุ่น
สิ่งเป็นคุณทำย่ำยีจนปี้ป่น
จนไม่อาจรู้อะไรควรแก่ตน
วัยล่วงพ้นความดีลดสลดจริง
ยังไม่สายหากว่าใจใฝ่ธรรมะ
หมั่นลดละบาปกรรมทำให้ยิ่ง
วันละน้อยแต่ฝึกบ่อยให้ผลจริง
อย่าประวิงเวลาจะเสียที
จิตมุ่งมั่นฟันฝ่าอย่าละลด
คอยกำหนดความเป็นไปให้เต็มที่
เมื่อกระทบรู้เท่าทันท่วงที
แนวทางนี้พุทธองค์ทรงดำเนิน

ท. รามบุตร <Phra@mahalaow.demon.co.uk> from ppp29.enterprise.net on Monday, October 13, 1997 at 04:54:26

เล่าสู่กันฟัง
ตอนต้นปี2539 มีคนบอกว่าเศรษฐกิจจะไม่ดี ประชาชนจะได้รับความ ลำบากนักทั่วหน้า ผมไม่เชื่อ ต่อมา ต้นปี 2540 ผมยังคิดว่างินของผมยังดีอยู่ แต่ก็ได้เริ่ม ประหยัดบ้างแล้ว เมื่อตอนกลางปี ผมพบว่าเพื่อนฝูง เริ่มมีปัญหาการเงิน การทำงาน(ผมเป็น sale ) มีปัญหาเพราะลูก ค้ามีปัญหาเรื่องเงิน ไม่สั่งสินค้า ยอดตกมาก ทำให้รู้สึกว่า ความมั่นคงเริ่มหมดไป มาเมื่อ 2 เดือนที่ต่อมา เพื่อนฝูง เริ่มตกงานเพราะบริษัท เริ่มจ้างออก ทำให้คนที่มี หนี้สินเช่น ค่าผ่อนรถ, ค่าผ่อนบ้าน, ค่าเทอม, ค่าใช้จ่าย, เงินที่ส่ง ให้พ่อแม่ ฯลฯ คิดหนักมาก เนื่องจากเงินที่ได้รับ ให้ออกจากงาน 7 เดือน แต่สภาพเศรษฐกิจแบบ นี้จะไปหางานที่ไหนได้ภายใน 7 เดือน และได้เงินเดือน อย่างน้อยเท่าเดิม เงินสะสมก็มีไม่มาก ผมเคยคุยกับ เพื่อนบ้างคนที่ถูกเลิกจ้าง เขาคิดอะไร ไม่ออก ได้แต่มองดูลูก ตื่นเช้ามาก็ยังไม่ชินกับ การตกงาน คิดแต่จะไปทำงาน แต่เมื่อนึกได้ ก็อ่อนใจ ผมได้ให้คำแนะนำว่า อะไรที่เป็นภาระ ให้ขายไปให้หมด เพื่อลงหนี้สินลง แต่ทรัพย์สิน เช่นบ้าน จะไปขายเขาตอนนี้ ถึงผจะไม่ประสบเหตุการณ์แบบ นี้ แต่ผมคิดว่า ถ้าเกิดกับผมๆคงจะทำใจลำบาก ถ้าเพื่อนๆชาวสยาม คนใดมีความคิดอะไรดีๆ ช่วยส่งความคิดเห็นมาคุยกันบ้างๆ

ชาวสยามทุกท่าน from 203.154.76.8 on Sunday, October 12, 1997 at 09:13:24

Mr.SUTHEP คุณยังมีอารมณ์ขันอยู่มาก ยังไง เมื่อรับเงินแล้ว เลือกพรรคอื่นๆ นะครับ

เด็กดินแดง from 203.154.76.8 on Sunday, October 12, 1997 at 08:47:10

ลุงโสแห่งเมืองระยองติดต่อเพื่อนที่ปราจีนฯด่วน ทราบแล้วเปลี่ยน

monchai <ammon@box1.a-net.net.th> from ns2.a-net.net.th on Friday, October 10, 1997 at 00:25:02

In the other hand! เศรษฐกิจทรุดอย่างนี้แหละที่จะทำให้คนไทยตื่นเสียที หลับอย่างสบายเสียนาน ตื่นกันได้แล้วได้เวลาทำงานหนักแล้ว หมดเวลาสบายแล้ว เมื่อลำบากแล้วไม่ยอมแพ้ ไม่ยอมตาย ประเทศไทยฟื้นแน่ๆ

กฤษณกุมาร from lox2.loxinfo.co.th on Monday, October 06, 1997 at 02:39:08

"ไทยช่วยไทย กินของไทย เที่ยวเมืองไทย ร่วมใจประหยัด " ช่วงนี้เศรษฐกิจบ้านเราไม่ค่อยดี เงินบาทก้อลอยเอ้า... ลอยเอา ทางที่ดีคนไทยควรช่วยชาติด้วยการประหยัดไว้น่ะจ๊ะ( จากสาวเหนือเจ้า)

Oon <oon.88@mailexite.com> from 203.148.249.33 on Monday, September 29, 1997 at 17:25:35

อันที่จริงคนเขาอยากให้เราดี แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นใส้ จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใคร่เขาอยากเห็นเราเด่นเกินครั สวัสดี

ยงค์เกียรติ <yongkiat29@hotmail.com> from 203.145.0.10 on Tuesday, September 23, 1997 at 19:48:55

สวัสดีบางกอก จะบอกให้ BY kk

าา <its15@guru.nectec.or.th> from its15.nectec.or.th on Tuesday, September 16, 1997 at 11:44:55

สวัสดีเพื่อนๆ ชาว e-mail ข้าพเจ้าได้ไปเท่าย

เกรียงไกร <its15@guru.nectec.or.th> from its15.nectec.or.th on Tuesday, September 16, 1997 at 11:43:07

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดี อยากให้ทุกคนช่วยกันประหยัด ไทยกินไทยใช้แต่ของไทย แต่เดี๋ยวนี้แทบจะไม่ต้องประหยัดแล้วเพราะว่าไม่มีจะให้ประหยัดน่ะสิ ช่วยกันนิดนะจ๊ะทำคนเพื่อชาติของเรา อีก ไม่นาน น้ำก็จะท่วมโลก แล้วอยากให้ทุกคนทำใจให้สบาย อย่าไปคิดมากอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดจริงไม๊ค่ะ ทำใจให้สบาย อยู่อย่างมีความสุข แบบประหยัดประหยัดน่ะ ขอให้ทุกคนโชคดีนะค่ะ

kantima jongrotesakul <J0430619@email.siam.th.edu> from 203.155.59.100 on Sunday, September 14, 1997 at 23:03:50

เรียน คุณรุจิรา คุณกิต คุณวรวิทย์
แก่นของการเมือง คือการต้องติดตาม และใส่ใจจาก ประชาชนเพื่อให้การเมืองมีคนดี เข้าไปสร้างความเจริญทางเศรษฐกิจ
แก่นของเศรษฐกิจ คือ ความกินดีอยู่ดี ของประชาชน อย่างพอเหมาะพอควร (ไม่ฉาบด้วยภาพลวงตา หรือฟองสบู่)
แก่นของความพอเหมาะพอควร คือการปฏิบัติตามคำสอนทางพุทธศาสนา
แก่นของศาสนาคือการเดินสายกลาง และการทำความดีอย่างแท้จริง
แก่นของการทำความดี คือ การเป็นส่วนหนึ่งของสังคม เพื่อทำให้ระบบสังคมหมุนเวียนไป
แก่นของความเป็นไปของระบบสังคมคือการมีเศรษฐกิจ และการเมืองที่ดี
เพราะฉะนั้นแล้ว แก่นของทุกสิ่งย่อมผูกพันกันอยู่ตลอดไป

boworn <bowornsk@cementhai.co.th> from 203.151.24.45 on Sunday, September 14, 1997 at 12:33:05

มุมหนึ่งของประเทศอังกฤษ
เพื่อน ๆ ครับ

ได้ติดตามข่าวคราวเกี่ยวเมืองไทย รู้สึกว่าน่าวิตก และน่าเป็นห่วงนะครับ ปัญหาเหล่านี้เกิดมานานแล้ว โดยเกิดบุคคล ที่มีความเห็นแก่ตัว แต่ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ช่วยกันเถิดครับ ช่วยกันลดความเห็นแก่ตัวลง โดย เริ่มจากตัวคุณก่อน แล้วบุคคลใน ครอบครัว แล้วขยายวงออกไปเรื่อย ๆ ปัญหาต่าง ๆ ก็จะคลี่คลายลง ธรรมะในพระพุทธ ศาสนาสอนเอาไว้ดีแล้ว ให้ช่วยกันน้อมนำเข้ามาใส่ตนเอง เช่น สัจจะ ความสัตย์ ทมะ การฝึกฝนตนเอง ขันติ ความอดทนต่อปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น จาคะ การเสียสละในส่วนที่เราจะสละได้ ผมได้อ่านพระบรมราโชวาทขององค์พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวแล้ว ซึ่งใจ ประทับใจก็เลยอยากเอามา เผยแผ่ให้พวกเราได้รับทราบ แล้วน้อมนำไปปฏิบัตินะครับ "การที่ขอให้ทำเพื่อส่วนรวมนี้ ก็มิใช่ว่าแต่ละ คนต้องเสียสละทุกอย่างจนเหลือแต่ตัวล่อนจ้อน เพื่อ สิ่งที่เรียกว่า ส่วนรวม มิใช่อย่างนั้น แต่หมายความว่า สละสิ่งที่สละได้ เพื่อ ที่จะให้ส่วนรวมอยู่ โดยมีจุดประสงค์ที่จะให้ส่วนบุคคลอยู่ได้เหมือนกัน"

ครับ เป็นอย่างไรบ้างครับ

เคารพรัก
กิต

Kit <supit@enterprise.net> from ppp114.enterprise.net on Saturday, September 13, 1997 at 04:47:21

to khun yujira if u recieve my Thai letter please feed back to me. because now i have a problem about my computer cannot connect to internet. thanks worawitn.

worawitn <worawitn@loxinfo.co.th> from loxppp14-rayong2.mid-east.loxinfo.net on Thursday, September 11, 1997 at 20:00:28

อ่านบทความต่าง ๆ แล้วก็อดสงสารประเทศไทยไม่ได้ ทำไมโลกนี้จึงแต่คนที่ชอบเอารัดเอาเปรียบครับ ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่พระพุทธศาสนาก็สอนเอาไว้ว่า คนเราเกิดมาก็ต้องตาย ตายไปแล้วก็เอาอะไรไปไม่ได้ จริงไหมครับ ก็อยากจะบอกให้ทุกคนบรรเทาความอยากได้ในจิตใจลงบ้าง ประเทศชาติและโลกจะได้เจริญบ้าง เคารพรัก กิจ

Kit <supit@enterprise.net> from ppp422.enterprise.net on Wednesday, September 03, 1997 at 22:44:04

ทางส่วนงานของรัฐ เช่นcommunication การสื่อสารทาง Main lood ได้แบ่งเบา ทำให้พี่ น้อง ได้ติดต่อกลับโลกภายนอกได้ ขอขอบคุณ องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย

jonathan <jonathan@chonburi.ksc.co.th> from isr.chonburi.ksc.co.th on Tuesday, September 02, 1997 at 20:22:19

ซองขาวนี้ท่านได้	แต่ใดมา
ผู้ใหญ่ในสภา	ท่านให้
ทำความชอบสิ่งใด	วานบอก
เรางดออกเสียงไซร้	ท่านให้ รางวัล

เด็กธงเขียว from 203.148.249.37 on Sunday, August 31, 1997 at 18:26:46

:) ได้ 500 บาท ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลยมิใช้หรือ ! ใครเป็นหนี้ไม่เกี่ยว กระหายใจเดียว เลือก ….สไปรย์ !!!!!!!!!!!! Thailander (From RAYONG)

Mr. Suthep <suthep.c@usa.net> from proxy1.inet.co.th on Friday, August 29, 1997 at 11:25:01