Sixth contact:

คืนวันจันทร์ ๒๙ กันยา ๔๐
สวัสดีครับชาวสยามเว๊บ รวมทั้งคุณยุด้วย

และแล้วคลื่นวิกฤตแห่งการตกต่ำทางเศรษฐกิจก็โถมพัดเข้าถึงตัวผม จนได้อย่างใกล้ตัวที่สุดคือเมื่อทางบริษัทที่ทำงานส่งจดหมายถึงพนักงานทุกคนว่า บัดนี้ทางบริษัทไม่อาจต่อต้านกับสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำได้ต่อไป จำเป็นต้องเสนอทางเลือกให้กับพนักงานคือ หนึ่ง ลาออกโดยความสมัครใจ โดยทางบริษัทจะจ่ายชดเชยตาม กฎหมายพร้อมกับค่าตอบแทนน้ำใจ สอง การบอกเลิกจ้าง โดยจะจ่ายชดเชยตามกฎหมายแรงงาน ส่วนข้อที่ สาม ลดค่าจ้างเงินเดือน ในส่วนตัวของผมเองนั้นก็ต้องยอมรับ สภาพในเมื่อเศรษฐกิจเป็นอย่างนี้จะโทษใครได้ ในเมื่อรัฐบาลไม่เคยประกาศความรับผิดชอบแม้แต่น้อย ได้แต่เที่ยวโยนความผิดไปทั่ว ไม่เคยยอมรับ แต่ประชาชนเป็นผู้รับทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นทางตรงและทางอ้อม รัฐบาลไม่เคยมีความกล้าหาญแม้แต่น้อยเลย จริงๆ แต่อยากจะบอกกับคนอื่นๆที่เป็นสภาพเดียวกันนี้คือก็ต้องทำใจ และต้องคิดว่าเราต้องรู้จักพอ แล้วจะสบายใจ ซึ่งตัวผมเองก็กำลังทำใจอยู่ และคิดว่าทำได้ ชีวิตนี้เราต้องดิ้นรนอีกเยอะ อย่าได้ท้อแท้และสิ้นหวังไปก่อน

เออผมมีอยู่หนึ่งเรื่องที่ไม่เข้าใจจริงๆ จากข่าวหน้าหนังสือพิมพ์มติชน วันที่ ๒๔ กันยา และหนังสือพิมพ์ เดลินิวส์ ฉบับวันนี้ เกี่ยวกับ เรื่องที่นายจอร์จ โซรอส มหาเศรษฐีนักค้าเงิน ชาวสหรัฐ ได้เข้ามาโจมตีเงินบาทไทยในช่วงวิกฤตการณ์ ที่ผ่านมาและได้ทำกำไรจากค่าเงินบาทไปเป็นเงินกว่า ๑๐ ล้านดอลล่าห์สหรัฐ ถ้าคิดเป็นเงินบาทไทยก็คูณอัตรา เงินบาทลอยตัวไป แต่ที่แย่กว่านั้นคือเศรษฐกิจ ของไทยพังไปกว่าแสนล้านบาทเนื่องจากเงินไหลออก และในเรื่องดังกล่าว ดร.มหาธีร์ โมฮัมหมัด นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ได้ออกมาประนาม นายโซรอสอย่างหนักเพราะว่านายโซรอส ได้เข้าโจมตีเงินริงกิตของมาเลเซียด้วย เศรษฐกิจของมาเลเซียดิ่งลงเช่นกัน แต่ที่ไม่เข้าใจว่าทำไมประเทศไทยจึงไม่มีผู้ใดในรัฐบาลกล่าวถึงเลย หรือว่าเป็นความผิดพลาดที่ไม่สามารถจะบอกกล่าวได้ หรือว่าเป็นความผิดพลาดของรัฐบาลก่อนที่ไม่เตรียมการรับมือในอนาคต ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็ได้แต่เสียใจ แต่ถึงอย่างไร ก็ขอให้ล้อมคอกเสียหน่อยถึงแม้ว่าควายจะหายไปแล้ว เพราะว่า แน่นอนครั้งหนึ่งก็ต้องมีครั้งสอง อย่างไง ก็อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย มันเจ็บปวด (เพราะว่าเจ็บกันหลายคน) ท้ายนี้อยากจะฝากนิทาน ปรัชญาธรรมจากสวนโมกข์ให้อ่านเล่นๆแก้เครียด ตรงกับใครก็คิดเอาเองแล้วกัน

ขอบคุณ